Street fashion in Krakow

Asia

2012-01-14T23:10:00.003+01:00

Justyna

2011-12-24T14:40:00.003+01:00

Karolina

2011-11-29T16:24:00.003+01:00

Natalia

2011-11-10T10:53:00.004+01:00

Natalię spotkałam już 3 raz w historii bloga - w ciągu 4 lat zawsze była ubrana inaczej, co innego ją inspirowało, co innego jej się podobało. Tym razem określiła swój styl jako "połączenie babulinki z przedszkolakiem". Jest jedną z 4 osób, które złapaliśmy wspólnie z portalem mmkrakow.pl . Tutaj znajdziecie pozostałe, złapane przedwczoraj dziewczyny.

Natalia

2011-10-31T18:51:00.001+01:00

Sukces wg Teen Vogue - rozwiązanie konkursu :)

2011-10-27T16:06:00.003+02:00

Gratuluję właściwie wszystkim, którzy zamieścili komentarze pod ostatnim postem o książce - wybór był bardzo trudny, gdybym tylko mogła, rozdałabym więcej książek niż tylko te dwie.

Książki otrzymują Magda (za komentarz o Jean Paul Gaultier) i KJ (za komentarz o Victorii Beckham). Niedługo się do Was odezwę - i gratuluję bardzo przekonującego pióra ;)

Prezent od wydawnictwa Znak - konkurs

2011-10-20T14:32:00.008+02:00

Od dzisiaj w polskich księgarniach możecie nabyć książkę "Sukces według Teen Vogue. Praktyczne porady tych, którzy rządzą światem mody". Cenną wiedzą dzielą w niej m.in. Alexander Wang, Karl Lagerfeld, Anna Wintour i Mario Testino, więc jest to dość przydatna pozycja dla osób, które o modzie myślą na poważnie i wiążą z nią swoją przyszłość.

Mam dla Was 2 konkursowe egzemplarze tej książki. Żeby otrzymać jeden z nich, należy odpowiedzieć w komentarzu na pytanie kogo ze świata mody uważacie za najbardziej inspirującą postać i dlaczego. Nie zapomnijcie też zostawić swojego maila, żebym mogła skontaktować się ze zwycięzcami. 2 najciekawsze komentarze zostaną nagrodzone.
Na komentarze czekam do 27 października, do godziny 15.00 :)

Ale to nie koniec potencjalnych nagród - wydawnictwo Znak organizuje konkurs, w którym możecie wygrać wyjazd z osobą towarzyszącą na Milan Fashion Week. Szczegóły znajdziecie tutaj.

Julka

2011-10-09T18:50:00.002+02:00

Basia

2011-09-05T10:07:00.003+02:00

Asia

2011-08-30T19:04:00.005+02:00

Powroty z wakacji do codziennych obowiązków bywają ciężkie, ale i szybkie, obiecujące i ciekawe, szczególnie kiedy już dawno nie miało się styczności ze swoim aparatem, Krakowem i resztą cywilizacji ;) Joasię przyłapałam podczas dzisiejszego 3-godzinnego spaceru na linii Rynek Główny - Floriańska. Skończyła właśnie filologię słowiańską i wybiera się teraz w podróż na rok na Ukrainę. Ubrania często pożycza od swojej starszej, niegdyś zbuntowanej siostry. Podoba jej się trend na mokasyny, zasypujące właśnie sieciówki, ale dobiera do nich ubrania w stylu vintage, nie zwracając uwagi na całą resztę indiańskich inspiracji, która wchodzi właśnie do sklepów - zamszowych frędzli, kolorowych wzorów indiańskich i ponch (poncz? ;) )

Wywiad w portalu MMKrakow.pl

2011-08-07T14:15:00.004+02:00

Jest mi bardzo miło zaprezentować wywiad, którego udzieliłam dziennikarce krakowskiego portalu MMKraków, Kasi Kobieli :)

I zapraszam do słuchania w internecie Radia Nowinki Politechniki Krakowskiej w ten poniedziałek (8 sierpnia) o 10.00 rano - będę opowiadać o stylu krakowskiej ulicy i nie tylko.

I jeszcze jedno ważne ogłoszenie - w środę między 12.00 a 16.00 będę Was łapać w okolicach Galerii Krakowskiej - 11 sierpnia wyjeżdżam na wakacje, więc chciałabym opublikować tutaj Wasze zdjęcia jeszcze przed wyjazdem.
Pozdrawiam i życzę równie udanych wakacji :)

Justyna

2011-07-23T13:44:00.005+02:00

Skórzane szorty (spódnice zresztą również) to rzecz stosunkowo rzadko spotykana na naszych ulicach, mimo licznych inspiracji, które można czerpać z zagranicznych blogów i wybiegów. Czyżby były trudne do zaaranżowania? Do tego wystarczy przykrótki top z zipem i całość nie jest ani zbyt grzeczna, ani zbyt wulgarna. Justyna to żywy przykład na to, że rzeczy ze skóry można łatwo wpasować w codzienny strój bez efektu wampa.

Karolina

2011-07-15T20:38:00.002+02:00

Kasia i Paweł

2011-06-29T16:52:00.002+02:00

Ela

2011-06-03T14:22:00.003+02:00

Jest stylistką i wedding plannerką.

Monika

2011-05-16T13:52:00.007+02:00

Monika, dekoratorka w H&M. Z tego co niechcący podsłuchałam, była akurat po jakimś szkoleniu - strój do pracy nie zawsze musi być ściśle formalny. A formalność nie musi oznaczać garnituru. Zwróciłam uwagę na jej pastele, koszulę wpuszczona w spodnie i kapelusz.

I coś z zupełnie innej beczki, ciekawostka z Rynku Głównego - żywe zaprzeczenie tezy, że mundurki (przed)szkolne są brzydkie. I potwierdzenie tego, że marynarskie trendy powracają co roku ;-) Ta grupa przedszkolaków stanowiła atrakcję nie tylko dla mnie, ale i dla około 10 innych fotografów / turystów. Cała nie zmieściła się w kadrze, było ich jeszcze o przeszło połowę więcej. Już od małego wiedzą, co to znaczy dress code. ;-)

Maryla

2011-05-10T16:44:00.002+02:00

Jak podoba wam się w tej stylizacji wykorzystanie kropek? Lubicie zwracać na siebie uwagę poprzez dolną część stroju - mam na myśli spodnie we wzory?
Mam wrażenie, że jest to jedna z tych rzeczy, które, lansowane w sklepach, jakoś nie mogą "wyjść na ulicę". Tak samo rzadko jak spodnie w kropki, widzę na ulicach chłopców i mężczyzn w kolorowych spodniach, które zalegają w sieciówkach. I dziewczyny w neonowych kolorach. Ale może muszę po prostu poczekać, albo liczyć na łut szczęścia. :)

Majka

2011-04-23T16:23:00.002+02:00

Emil

2011-04-05T21:33:00.000+02:00

Pytanie na Śniadanie

2011-04-01T20:26:00.006+02:00

W ten wtorek miałam przyjemność wraz z Harel i Charlize-Mystery gościć w studiu TVP 2, w Pytaniu na Śniadanie prowadzonym przez Marzenę Rogalską i Macieja Kurzajewskiego. Rozmawialiśmy na temat mody ulicznej w Polsce - o tym, co widzimy, co nam się podoba u innych na ulicach, opowiadałyśmy o zdjęciach które zrobiłyśmy. Materiał z tej rozmowy możecie obejrzeć tutaj.

Gośka

2011-03-24T13:45:00.000+01:00

Bartosz

2011-03-07T23:16:00.001+01:00

Suffer For Fashion - Do Not!

2011-03-01T00:38:00.003+01:00

3 marca godz. 21:00
Kijów Klub , Kraków Al. Krasińskiego 34, wstęp wolny !

Pierwsza edycja Suffer For Fashion - Do Not! nowego wydarzenia w
Krakowskim środowisku designerskim zbliża się wielkimi krokami.
W pierwszej odsłonie imprezy czynny udział wezmą: IDEA FIX , MLEKO, GABRIELA FRANCUZ, KLOSZart COLLECTIVE, oraz zintegrowana grupa studentów ASP. O dodatkowe atrakcje zadbają grupy taneczne BELOUD CREW i TAMTAMITUTU, a afterparty zapewnią DJ's:

JUNKIE PUNKS

MENTALCUT

SENTEL

Główną część wydarzenia stanowić będzie wielkie designerskie starcie
na żywo. Do stołów krawieckich zasiądą: Gabriela Francuz (znana ze
swojego bloga: http://streetfashionincracow.blogspot.com/), Mleko
(duet grafików - projektantów z wieloletnim doświadczeniem w branży
odzieżowej, twórcy wyjątkowego sklepu internetowego o tej samej
nazwie), oraz grupa studentów Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.
Artyści będą kreować nowe projekty, zainspirowane głównym hasłem
"Suffer For Fashion - Do Not!" . W rolę surowego jury wcieli się sama
publiczność. Kulminacyjnym punktem imprezy będzie prezentacja prac
powstałych podczas eventu. Prócz bitwy na najlepszy outfit uczestnicy
imprezy będą mogli zobaczyć pokaz najnowszej kolekcji Mleka, oraz
twórców skupionych wokół krakowskiego koncept sklepu Idea Fix, a także
projekty KLOSZAart COLLECTIV.

Pomogli:

Samorząd Studencki Uniwersytetu Jagiellońskiego * Kijów Klub * Don't
Panic * Beloud Crew * Tamtamitutu * Tomasz Karcz * Jovanka * La Mode
*Sophisti * Sophistifashion * Fotofashion

Więcej o twórcach:

IDEA FIX
MLEKO
GABRIELA FRANCUZ
KLOSZAart COLLECTIVE

Piewszy męski swap w Krakowie

2011-02-02T19:26:00.003+01:00

Już 5 lutego w klubie Fresh przy ul. Krowoderskiej ubrania będzie okazja do tego, żeby uzupełnić swoją męską szafę o nowe ciuchy. Klub, wychodząc naprzeciw facetom, organizuje pierwszą w Krakowie wymianę męskich ciuchów, gdzie to co za duże, za małe albo nietrafiony prezent znajdzie swojego nowego właściciela. Kobiety jednak jak zapewnia organizator, również są mile widziane :)

Zasady:
Każdy uczestnik przynosi racjonalną ilość rzeczy na wymianę.
Oprócz ubrań: akcesoria, drobna biżuteria, torebki, książki, płyty dvd, bibeloty, dodatki wyposażenia domu i wszystko co podpowie wyobraźnia.
Wszystko musi być w idealnym stanie. Ciuchy mogą być używane, ale wyprane i wyprasowane. Niedopuszczalne są przedmioty ewidentnie uszkodzone, brudne czy znoszone.
Rzeczy muszą być podpisane imieniem i nazwiskiem lub ksywką na jakiejś nazwijmy to "metce". Może być kawałek papieru spięty spinaczem lub dopięty agrafką, łatwo usuwalne nalepki na śliskich powierzchniach itp. Uczestnicy dostają od nas imienny identyfikator. Każdy przynosi własne wieszaki na ubrania.
Wszystkie podpisane rzeczy będą zgrupowane wg właściciela, a nie asortymentu. Jak nam się coś podoba, patrzymy na metkę czyje to jest i szukamy / wołamy właściciela.

1.Właściciel przedmiotu szuka wśród naszych rzeczy czegoś dla siebie. Jeśli nic nie znajdzie, (a rzecz przez nas upatrzoną ma na wymianę ktoś inny) nasza oferta nie jest już brana pod uwagę. Pierwszeństwo ma wymiana bezpośrednia 1 na 1.
2.Jeżeli nie dojdzie do wymiany, można robić trójkąty: A bierze coś od B, B bierze coś od C, a C bierze coś od A.
3.Jeżeli nadal nie może dojść do wymiany, ktoś może nam oddać coś za napój zakupiony w barze.
4.Jeżeli nie jesteśmy już w stanie więcej wypić, możemy na samym końcu imprezy wycenić daną rzecz w przedziale max. 1 zł - 5 zł lub
5.oddać za darmo (zmniejszamy w ten sposób ilość własnych rzeczy na wymianę co oznacza nasze mniejsze szanse na znalezienie czegoś dla siebie na kolejnej wymianie).
Wszystkie niewymienione rzeczy zabieramy ze sobą z powrotem.

Przewidywany koniec wymiany ok. godz. 17:00.
Wejście 10 zł - w tym 5 zł do wykorzystania w barze.

Ania

2011-01-23T14:18:00.002+01:00

Więcej o Ani znajdziecie tutaj

Zuza / Wwa

2011-01-16T17:53:00.004+01:00

Kevin

2010-11-11T16:36:00.003+01:00

Więcej o Kevinie znajdziecie tutaj

p. Bożena

2010-11-01T20:23:00.004+01:00

Ma na sobie pelerynę własnego projektu - szyje kożuchy na zamówienie i projektuje biżuterię.

Basia

2010-10-28T23:03:00.003+02:00

Relacja z WooW Party with Cyberpunkers

2010-10-26T23:00:00.002+02:00

p. Janina

2010-10-23T01:45:00.002+02:00

Fashion Show @ Prozak, 15.10 - zdjęcia cz. 1

2010-10-18T13:51:00.009+02:00

Wieczorem, 15 października w krakowskim Prozaku przed imprezą WooW Party with Cyberpunkers mogliście zobaczyć pokaz mody, organizowany wspólnymi siłami Agnieszki Kochańskiej, która wykonała kawał roboty managersko-organizacyjnej, mnie oraz modelek, którym dziękujemy za czas, uwagę i cierpliwość.

Pomogli nam:
Sonia Zieleniewska (wizażystka)
Kasia Małodobry (wizażystka, Uroda.com)
Krzysiek Pacura (fryzjer)
Ania Sowa (fryzjerka)
Piotr Polak (dziękujemy za radiowy głos i zapowiedź ;-))
oraz Justyna Wilkosz (asystentka i foto)

Ubrania, dodatki i buty wypożyczyłyśmy dzięki uprzejmości:
Mulholland Drive
Idea Fix
Gortz 17
Tomek Bełciak (SAPU)
Terranova
Maruna

Fotografowali i filmowali:
Piotr Poznański i Artur Sudnik-Hrynkiewicz (ModeOne.pl)
Michał Czeluśniak (Idea Fix)
Paulina Postrach
Maciek Bereś (ArtdeRue)

Dziękujemy wszystkim za uwagę ;) , obecność i już możemy zapowiedzieć, że to nie ostatnie takie wydarzenie w Krakowie. Mamy z Agnieszką pewne plany, które zdradzimy za jakiś czas. :-)

Więcej zdjęć znajdziecie na facebookowym profilu Idea Fix Concept Store.

Fashion Show @ Prozak, 15.10.

2010-10-14T01:29:00.002+02:00

W imieniu swoim oraz Agnieszki Kochańskiej, z którą mam przyjemność współpracować ;) zapraszam już w ten piątek o godz. 20.00 na pokaz w krakowskim Prozaku, obecność pożądana, wskazana, jeśli nie obowiązkowa!

Maria

2010-10-07T22:24:00.000+02:00

Dominika

2010-09-16T23:26:00.003+02:00

Daria

2010-09-03T18:09:00.004+02:00

Prowadzi bloga , na którym zobaczycie więcej jej stylizacji.

Odrobina prywaty... Jestem winna chyba słowo wyjaśnienia, bo dość dawno już mnie nie było. Nie zawieszam działalności, nic z tych rzeczy... Przerwa w nadawaniu spowodowana jest próbą (miejmy nadzieję, że udaną) zdobycia dokumentów potwierdzających moje wyższe niepełne wykształcenie. 15 września bronię pracy, która jeszcze nie jest gotowa (mam nadzieję, że mój promotor tego nie czyta ;-)) a potem wracam do stałego, cyklicznego (2 razy w tygodniu) aktualizowania bloga.
Życzę też powodzenia innym wrześniowym obrońcom :)

Noc subkultur w krakowskim Błędnym Kole

2010-08-19T12:09:00.002+02:00

Już dzisiaj, na dzień przed Coke Live Music Festival, w Błędnym Kole (Bracka 4) zintegrują się subkultury – na jednym parkiecie spotkają się hippisi, punki i fani disco, bez granic i stereotypów.

Impreza rozpocznie się już od godziny 16.00, od zakupowego biforu – będzie można wtedy przyjść do klubu i zaopatrzyć się w ubrania polskich projektantów z Idei Fix. Miłośnicy retro będą mogli przebierać w asortymencie krakowskiego vintage shopu Mulholland Drive. Swoje miejsce także będą miały designerskie gadżety od wall – over.

Od godziny 20.00 można przychodzić do klubu prezentując swoje subkulturowe i uliczne kreacje – na wymianę plotek i podziwianie swoich strojów nie będzie zbyt dużo czasu, gdyż od godziny 20:30 oglądać będzie można zdjęcia młodych artystek: Andżeliki Mirochy vel. Zakazana oraz Moniki Stojak. Zdjęcia na ścianach i stolikach będzie mogli oglądać już od początku imprezy, zaś o 20:30 zdjęcia będą wyświetlane.

Około godziny 21:30 podziwiać będzie można pokaz mody wokół tematu subkultur, przygotowany m.in. przez Kaję Zielińską z Idei Fix. Na jednym wybiegu spotkają się grunge, punk i miłośniczka etno. Pokaz potrwa pół godziny, a od 22.00 będziemy bawić się z Holly Kitty, Cocksuckers, Slam Dunk oraz krakowscy rezydenci - Junkie Punks. Pod koniec imprezy najlepiej wystylizowani goście zostaną nagrodzeni.

Impreza biletowana od 19.30., wstęp: 10 zł.

Sylwia

2010-08-08T22:16:00.002+02:00

Czerwony Kapturek. Ostatnio ktoś właśnie tak określił mój styl - myślę, że jest to całkiem trafne określenie, jako że najczęściej można mnie zobaczyć właśnie w czerwonym kolorze. Lubię styl dziewczęcy, bajkowy, momentami trochę dziecinny - i nie wstydzę się tego dziecka w sobie, raczej staram się je pielęgnować - mówi 25-letnia Sylwia.

Ciężko jej zdefiniować własny styl jednym słowem - lubi zmiany i zabawę modą. Pewne rzeczy są jednak u niej niezmienne.

- Obecnie 90% mojej garderoby to sukienki, nie pamiętam kiedy ostatni raz miałam na sobie dżinsy - mówi. Pytana o największą inspirację, wymienia kolory. Bardzo jej ich na polskich ulicach brakuje, dlatego najczęściej wybiera żywe, energetyczne kolory i ich zestawienia. Wychodzi z założenia, że to, co na siebie rano włoży, generuje jej samopoczucie na cały dzień.

- Wszędzie tylko te szarości, brązy, czernie... marzy mi się ulica taka jak w Helsinkach pokazanych na stronie Hel Looks - ta swoboda i luz w łączeniu różnych stylów i kolorów to coś wspaniałego - opowiada. Ponieważ Sylwia gustuje w ubraniach-przebraniach, czasami ludzie pytają z jakiej okazji się "przebrała" albo dlaczego jest dzisiaj taka elegancka, a dla niej to po prostu codzienny strój.

Nie trzyma w szafie sukienek "na specjalne okazje", każdy dzień jest dla niej wyjątkowy i zawsze zakłada to, na co akurat ma ochotę. Interesuje ją tkanina, krój, jakość szycia, sposób układania się na ciele oraz unikatowe rzeczy. Zwykle ubiera się w second handach oraz vintage shopach, sporo ubrań odziedziczyła także po mamie.

- Lubię ubrania z historią, związane z jakimś wspomnieniem. Mam nawet w szafie sukienkę, w którą ubrana była moja mama, gdy poznała mojego tatę. To samo tyczy się biżuterii, mam to szczęście, że nie tylko moja mama, ale również babcia jest strojnisią i często zaglądam do szkatułki ze skarbami, które od niej dostałam - opowiada. Ceni sobie minimalizm i zwykle albo ma na sobie tylko jedną sztukę biżuterii, albo nie zakłada jej w ogóle. - Uważam, że złote guziki przy żakiecie czy finezyjna torebka są wystarczającymi ozdobami. "Less is more" - mniej znaczy więcej.

Sylwia kończy właśnie pisać pracę magisterską na temat wykorzystania symboli i postaci religijnych we współczesnej modzie zachodniej. Poza tym pracuje w agencji eventowej. Swoją przyszłość chciałaby jeszcze bardziej wiązać z modą, rozwijać się w tym kierunku, zostać stylistką lub personal shopperem. Marzy jej się otworzenie kiedyś własnego vintage shopu.

- Mam także w planach zakup maszyny do szycia, więc kto wie, może nagle odkryję w sobie ukryty talent designerski? - mówi.

Więcej jej stylizacji znajdziecie na jej lookbookowym profilu.

Alix

2010-08-06T12:15:00.003+02:00

Na co dzień mieszka w Stanach Zjednoczonych, Polska i Kraków to dla niej jeden z tegorocznych wakacyjnych przystanków.

Adrianna

2010-08-01T01:38:00.003+02:00

T-shirt: metal shop, spódnica: nie pamięta

Torba: Chloe

Buty: Pierre Hardy

Wydawałoby się, że w modzie wszystko już było. Historia zatacza koło - od kilku lat obserwować można niekończące się zainteresowanie vintage. Obok tego trendu karierę robi eklektyzm - mieszanie ze sobą pozornie różnych elementów.

Efekt bywa interesujący, taki sobie lub powiedzmy sobie szczerze, godny pożałowania. W zależności od tego, czy jest to eklektyzm twórczy, czy też tylko odtwórczy, polegający na skopiowaniu tego, co akurat jest popularne. Żeby bez przerwy nie marudzić, jak jest niedobrze na polskich ulicach, skupmy się na tym pierwszym efekcie.

Adrianna, bohaterka zdjęć, na co dzień pracuje jako stylistka w Paryżu, do Krakowa przyjechała na kilka dni, odwiedzić rodzinę. Na zdjęciach ma na sobie zestaw, na widok którego jej babcia lub wiekowa prababcia mogłaby się chwycić za głowę - bo czy zwykły bawełniany T-shirt (tyle że z oryginalnym nadrukiem) może pasować do takiej spódnicy z żakardu, wytłaczanego we wzory i eleganckiej torby (projektowanej dla Chloe przez samą Adę)? Możliwe, że sama Coco Chanel, która mówiła, że moda nie powinna rodzić się na ulicy, byłaby przerażona obecnymi trendami, w tym projektami swojego następcy, Karla Lagerfelda. Zamknięta w swojej pracowni przy Rue Cambon wróciłaby do szycia garsonek wypierając z pamięci to, co zobaczyła na zdjęciach w gazetach lub w internecie.

Dziś mało rzeczy jest już obciachem, jest to pojęcie, które zanika. O ile można by wręcz zaryzykować twierdzeniem, że w dobie Lady Gagi nic już nie jest żenujące; o tyle łączenie butów i torebki w jednym kolorze jest zdecydowanie passe i świadczy o braku fantazji lub niedoborze dodatków w szafie. Moda jest jednak (na szczęście) niczym stereotypowa kobieta - kapryśna i mało logiczna, bo co innego supermodne łączenie dżinsu z dżinsem - byle były to materiały o różnych fakturach i w różnych odcieniach, a co innego widziany często na ulicach dżinsowy "mundurek" typu kurtka i dżinsy. Wybieg rządzi się swoimi prawami. Można na nim wszystko, co udowadniało już wielu, tymczasem na ulicach - "wszystko można, byle z wolna i z ostrożna". Od interpretacji zależy, czy efekt nie będzie zbyt dosłowny kiczowaty, tandetny lub przerysowany - jak wyszło Adriannie?

Bogna

2010-07-18T17:27:00.001+02:00

Rusłana

2010-07-11T14:48:00.004+02:00

Więcej o niej tutaj, w świeżo przebudowanym dziale Modne miasto Kraków.

Emilia

2010-07-05T23:51:00.002+02:00

Elina

2010-06-26T20:34:00.002+02:00

Mieszka w Finlandii.

Vintage Swap Party

2010-06-23T18:10:00.003+02:00

Już za 2 dni, o godzinie 20.00, w krakowskim Żaczku. Idei swappingu nie trzeba chyba nikomu przedstawiać - chodzi o bezgotówkową (albo gotówkową ;-)) wymianę ciuchów i dodatków.
Oprócz wymiany w programie imprezy dużo retro i oldschoolowej muzyki, pokaz mody organizowany przez Rafała Zieglera z Raspberry Brick oraz warsztaty makijażu w stylu retro.

Każdy uczestnik dostanie numerek, którym oznaczone zostaną także jego ubrania, dodatki, biżuteria. Jeżeli kogoś zainteresuje konkretny strój, dzięki numerkowi odnajdzie właściciela i zaproponuje wymianę lub sprzedaż.

Do zobaczenia!

Asia / Warszawa

2010-06-22T21:50:00.007+02:00

Od tej pory, od czasu do czasu będę publikować również posty warszawskie. Oto pierwszy z nich. Rozpoczynam współpracę z działem mody w Wirtualnej Polsce. Jeszcze nie wiem, co z tego wyniknie - kiedy coś konkretnego wyniknie, na pewno dam znać.
Na początku lipca - pobudka uśpionego z racji na moją sesję, działu Modne Miasto Kraków, tym razem już pod egidą krakowskiego internetowego Co Jest Grane, w nowej szacie graficznej.

Ania

2010-06-16T21:26:00.004+02:00

Prowadzi własnego bloga, na którym można zobaczyć więcej jej stylizacji.

Przerwa techniczna :-)

2010-06-05T20:12:00.003+02:00

Być może zauważyliście, że ostatnio notki pojawiają się rzadziej, niż powinny.
W związku z tym chciałabym niniejszym ogłosić, że robię sobie miesięczną przerwę na sesję oraz napisanie i obronę pracy. Tytuł licencjonowanej kulturoznawczyni czeka na zdobycie :-) Nieoficjalnie, w tzw. międzyczasie być może coś się jeszcze pojawi, bo mimo wszystko, przy okazji, aparat noszę ze sobą prawie codziennie - w drodze do czy z biblioteki.
Pozdrawiam, życzę udanie zdanych egzaminów i wspieram duchowo wszystkich uczących się i nauczających - już niedługo nadejdą upragnione przez wszystkich wakacje. :-)

Sandra

2010-05-23T18:29:00.000+02:00

Maciek

2010-05-18T14:58:00.004+02:00

Więcej zdjęć i więcej o nim tutaj

Ewelina

2010-05-12T16:26:00.002+02:00

Lila

2010-05-01T17:37:00.001+02:00

Emilia

2010-04-23T16:46:00.002+02:00

Bloggerka, prowadzi z koleżanką szafiarskiego bloga na którym prezentuje swoje zdobycze z ciucholandów. Ma w planach otworzenie własnego sklepu, gdzie będzie sprzedawać i przerabiać swoje łupy na specjalne życzenie.

Krzysiek

2010-04-13T11:00:00.003+02:00

Fot. Alicja Zielasko

Krzysiek zajmuje się swoją firmą, Unikron Distribution. Reprezentuje w Polsce takie marki jak Dinosaurs Will Die Snowboards, Elm Company headwear & apparel, Ashbury Eyewear i WildLife.

P. Janina

2010-04-02T17:29:00.002+02:00

Pani Janina. Wiek: 89 lat. W Krakowie od 1945 roku, z tym samym mężem od 61 lat. I wciąż tak samo elegancka.

Kapelusz pochodzi z Paryża, kilka razy zdarzyło nam się z mężem zrobić sobie tam wycieczkę. Można powiedzieć, że to jedna z "pamiątek", dostałam go od przyjaciółki. Peleryna pochodzi z Wiednia. Mam jeszcze taką zimową, z futrem, taką troszeczkę krótszą. Rękawiczki i torbę kupiłam sobie w Krakowie, "małym Wiedniu", jak się mówi, nie pamiętam już gdzie dokładnie.

Akurat teraz noszę żałobę po swoim mężu, byliśmy ze sobą 61 lat. Poza tym noszę i lubię brązy, beże, i dużo czarnego, nie tylko teraz Zawsze lubiłam i lubię nadal jakieś przyjemne, nietypowe, ładne rzeczy. Nie starałam się być na bieżąco za wszelką cenę, wybierałam sobie z mody to, co moim zdaniem do mnie pasowało, tonowałam ją. Nigdy na przykład nie nosiłam mini, a moja córka uwielbiała.

Obecna moda, patrząc na moje wnuczki i prawnuczki, wcale mi się nie podoba. Wszystko jakieś takie niedobrane... Mój mąż mówił: "Gdzie te dziewczyny z dawnych lat ". Moja wnuczka chodzi do szkoły baletowej, córka zresztą też ją kończyła - one już się nie starają. Ciągle te spodnie i spodnie, żadnych spódnic, sukienek. W spodniach najwygodniej. Ja też czasem je noszę, ale nie zawsze.

Mój mąż był fanem fotografii i mam 60 albumów ze zdjęciami, moimi i naszymi. Można powiedzieć, że całe kalendarium naszego życia i tego, jak się wtedy nosiliśmy, bo on też był elegancki. Czasami, kiedy gdzieś razem wychodziliśmy czy jeździliśmy, ludzie robili nam zdjęcia i mówili, że wyglądamy razem jak "para z Hollywood". Od młodości wyrabiałam sobie gust i własny styl, mam to po swojej mamie - zawsze była pięknie ubrana - wzorowałam się na niej. A to były czasy jeszcze przedwojenne. Samą wojnę przeżywaliśmy ciężko. Zostaliśmy wygnani ze wschodu, ja byłam ze Stanisławowa, za Lwowem, na obrzeżach kraju. Wszystko tam zostało, musieliśmy zaczynać od nowa.

No i niestety tutaj później przyjechaliśmy, to był 1945 rok. Niestety, bo bardzo byliśmy przywiązani do tamtych miejsc. Straciliśmy majątek, byliśmy "herbowi", ale cóż - już teraz nieważne to wszystko. Człowiekowi pod koniec życia wszystko to wydaje się nieważne. Najważniejsze jest to, żeby z każdej chwili brać wszystko, co najlepsze.

Zmęczenie materiałów – Cracow Fashion Awards 2010 rozdane

2010-03-28T23:41:00.003+02:00

Materiały "wymęczyli" studenci Szkoły Artystycznego Projektowania Ubioru, prezentujący szerokiej publiczności swoje dyplomowe kolekcje. Nie brakowało marszczeń, ozdobników i przerysowanych form oraz drugiego widocznego bieguna - minimalizmu.

Zmęczenie udzieliło się nie tylko materiałom, ale również uczestnikom. Podczas 6-godzinnej imprezy pokazano 57 kolekcji, z których każda wymaga uwagi i skupienia jury na ogólnym wyglądzie i widocznych detalach. Miłym przerywnikiem okazał się pokaz Jerzego Antkowiaka, który wniósł trochę świeżości – śpiewający modele i modelki udawały, że bawią się na dyskotece z lat 90. Szkoda, że pokaz ten zaplanowano na końcówkę imprezy. Konkurs po raz pierwszy odbył się w nowym miejscu – w hali Targów Książki przy ul. Centralnej, co okazało się dobrym pomysłem. Do życzenia pozostawiały długość wybiegu oraz początkowe rozsadzenie gości – w pierwszym rzędzie miejsca mieli kamerzyści i fotografowie – kiedy rozłożyli sprzęt, przedstawicielom mediów ciężko było dojrzeć cokolwiek (błąd został jednak naprawiony). Catering również szwankował – już podczas 2. części tej długiej imprezy nie można było na miejscu nabyć nic do picia, czy do jedzenia. To się niestety nie zmieniło.

Słowo o samych kolekcjach: dominowały kolory bazowe: biel, czerń i szarości oraz pastele. Kolory pojawiły się m.in. w świetnej, etniczno-futurystycznej kolekcji Manueli Alcer Globe Shop, łączącej kolorowe, batikowe tkaniny, turbany i srebrzyste dodatki. Wyróżnienie należy się również przerysowanej kolekcji Krzysztofa Piwnika (wystąpiła „Lady Gaga” wystylizowana na pannę młodą) – był to chyba najciekawszy pokaz dyplomowy), i Patrycji Guzik, której modelki wystąpiły z zasłoniętymi twarzami – unisex spod znaku Martina Margieli i Rada Houraniego. Plus za świetne autorskie buty.

Wyróżnienie zdobyła kolekcja Anny Ziemniak, 4 a.m., stworzona pod wpływem godziny 4. rano, podczas gdy dla wielu gości pokazu projektantka zbyt dosłownie zainspirowała się zwycięską kolekcją Gavroche Peggy Pawłowski sprzed dwóch lat. Podobieństwa? W kolekcji Anny Ziemniak pojawiły się spodnie „po tacie”, o męskim kroju, buty wzorowane na męskich brogues (obecne również w Gavroche), czy spódnica z tiulu (taką, tylko bardziej obfitą w kolekcji Peggy również można było zobaczyć), a cała kolekcja utrzymana była w czerni – podobnie jak Pawlowski.

Chwilami brakowało mianownika wspólnego, spójności, bywało wtórnie – po 20. kolekcji można było chwilami odnieść wrażenie, że ciągle ogląda się prace jednego projektanta – zabrakło zaskakujących połączeń kolorów, ozdoby pojawiały się ciągle w tych samych, przewidywalnych miejscach (np na modnych, poszerzanych ramionach). Pojawiło się dużo przerysowanych form - niestety czasem zbyt teatralnych. W konkursie chodzi o krawiectwo artystyczne, nie konfekcyjne, ale rozwiązanie nie polega na wszyciu jak największej ilości marszczeń i falban – chwilami można było poczuć się jak w teatrze. Niektórym zabrakło złotego środka.

Odnalazła go za to Aneta Zielińska w symbolicznej, lekko awangardowej kolekcji Echo, inspirowanej filmem „Pianista” – zobaczyć było można nietypowo skrojone płaszcze, których przód został zamieniony... z tyłem. Ubrania niby klasyczne, ale nie do końca – Radzie Wysokich Krawców oraz Radzie Mediów kolekcja Zielińskiej najbardziej przypadła do gustu. Zdobyła ona tytuł Kolekcji Roku.

Pozostałe wyróżnienia Rady Wysokich Krawców i Rady Mediów trafiły do Olgi Kowalunas (Monada – kolekcja łącząca elegancję i militarne akcenty), Anastazji Kwietniewskiej (Madame – ciekawe autorskie buty – przedłużone oksfordki), Ewy Kowalczyk (Dziewczyna z obrazu Vermeera), Anny Palki-Nowak (W kropce) oraz Anny Ziemniak.

Ponieważ Blogspot płata mi ostatnio straszne figle odnośnie update'owania zdjęć, resztę zdjęć można obejrzeć tutaj.
Fotografował Paweł Kamiński, zdjęcia dzięki uprzejmości SAPU. Dziękuję serdecznie. :-)

Wielki Tydzień mody w Krakowie

2010-03-20T22:37:00.002+01:00

14 lat historii, ponad 50 dyplomowych kolekcji i 1000 gości. Coroczny konkursowy pokaz Cracow Fashion Awards po raz pierwszy odbędzie się w nowym miejscu - w targowej przestrzeni wystawienniczej przy ul. Centralnej 41a.

Konstruując przestrzeń, Grażyna Łoboda. Kolekcja Roku 2009. Fot. Krystyna Dul

Już 21 marca młodzi projektanci zaprezentują swoje pomysły przed szeroką publicznością, przedstawicielami mediów oraz uznanymi autorytetami mody. Zdobyte nagrody i uznanie, tak jak w przypadku kolekcji "Gavroche" Peggy Pawlowski, często przekładają się na rozgłos i duży sukces. Cracow Fashion Awards odbędzie się 21 marca i otworzy drugi Cracow Fashion Week. W tym roku wokół tego wydarzenia dzieje się bardzo dużo. W programie:

Od 13.03 oglądać można wystawę retrospektywną Jerzego Antkowiaka. Galeria Kazimierz, ul. Podgórska 34, wstęp wolny.

Wystawę prac absolwentów SAPU można oglądać od 17 do 21.03. Targi w Krakowie, ul. Centralna 41a, wstęp: 4 zł.

Od dziś do 9.05 w Domu Mehoffera przy ul. Krupniczej 26 oglądać można wystawę damskich sukien i kapeluszy, przede wszystkim z przełomu XIX i XX w. - "Co nam zostało z tamtych lat. Dar Leszka Wajdy". Na 20.03 zaplanowano premierową sprzedaż kolekcji Joanny Błażejowskiej, polskiej projektantki z Paryża. Po raz pierwszy zaprezentuje ona swoje prace w Krakowie. Projekt Barka, Bulwar Kurlandzki, (na wysokości ul. Gazowej), godz. 11-18, wstęp wolny.

Tego samego dnia "The Cowboy Must Never Shoot First" - zapowiedź kolekcji autorstwa ALEXIS and PONY (Marty Mandli i Szymona Rychlika). Bar Miejsce, ul. Węgierska 1, godz. 20, wstęp wolny.

Między 24 a 26.03 w godzinach 10-17 w Gmachu Głównym krakowskiego Muzeum Narodowym obejrzeć będzie można najciekawsze projekty nadesłane na konkurs na projekt damskiej torebki/męskiej torby "Zawsze pod ręką". 25.03 - "Dlaczego ludzie się ubierają? Ubiór jako komunikat" - wykład Tomasza Marcina Wrony. W trakcie wykładu zostanie przedstawione spojrzenie semiotyczne na ubiór, które pozwala traktować nasz wygląd jako tekst. Zaprezentowane zostaną podstawowe informacje z języka ubioru, jego gramatyka i formy tworzenia "tekstu kulturowego". Bar Miejsce, godz. 19, wstęp wolny. 25.03 - Pokaz marki IMUNZI, Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha, godz. 20, wstęp wolny. Organizatorzy proszą o potwierdzenie przybycia na adres: info@imunzi.com

27.03 - Pokazy kolekcji firmowych oraz kolekcji nagrodzonej przez Galerię Kazimierz podczas CFA. Galeria Kazimierz, ul. Podgórska 34, godz. 15, wstęp wolny

Do 30.05 "Sarmatyzm. Sen o potędze" - wystawa męskich ubiorów i biżuterii z okresu sarmatyzmu. Kamienica Szołayskich, ul. Szczepańska 11.

Łukasz i Dominik

2010-03-02T20:32:00.004+01:00

Fot. Alicja Zielasko

Moscva w Carycy 11/02/2010

2010-02-08T00:13:00.004+01:00

- Lubię robić dziwne zdjęcia. Czasem naprawdę ciężko jest nakłonić modela do tarzania się w krzakach, jedzenia taśmy filmowej, czy seksu oralnego z żarówką, ale na szczęście, w większości przypadków - udaje się to. - mówi Ewa Mos, autorka wystawy MØSCVÅ sophisticated PHOTO EXCIBITION.
Fotografka zaprasza na wernisaż o godz. 20.00. Po otwarciu wystawy część nieoficjalna ;-) , na której zagrają JUNKIE PUNKS, SLUTOCASTERS i SADO DISCO.

Kawałek Ameryki w Skawinie

2010-01-29T14:12:00.002+01:00

W tym tygodniu wybrałam się na wycieczkę poza Kraków, do Skawiny. Z inicjatywy Rafała Zieglera – podróżnika, pasjonata teatru i bonsai, powstał tam pierwszy małopolski vintage shop.

Skąd wziął się pomysł na RaspberryBrick? Dlaczego akurat taka nazwa?

Pomysł powstał w czasie podróży do Szkocji, a potem na Islandię. Główną inspiracją był szkocki Armstrong i Rusty Zip, nasi „bracia”, i islandzki Sputnik.
Nazwa RaspberryBrick pochodzi od nazwisk twórców tego projektu – mojego i mojej przyjaciółki, Joanny Malinowskiej – to bezpośrednia zlepka tych nazwisk.

Co to za miejsca?

Wszystkie te miejsca są vintage shopami. Kiedy odkryłem Armstronga, nie było dnia, w którym bym go nie odwiedził. Sprzedaje się tam kilty, stare kostiumy z dawnych epok. Wygląda to jak rekwizytornia z jakiegoś magicznego teatru. Rusty Zip to jego młodsza filia, można tam kupić stare płaszcze, cylindry, kapelusze – wszystko w angielskim stylu. A sputnik w Reikjawiku to miejsce łączące vintage shop z second handem – sprzedaje ubrania mniej „radykalne”.

RaspberryBrick to nie tylko vintage shop, ale również studio tatuażu, czy szkoła Bonsai. Kim są ludzie, z którymi współpracujesz?

Wymyśliliśmy z Asią Malinowską, że chcemy w Skawinie zrobić coś, co pokaże, że sprzedaż odzieży używanej niekoniecznie musi polegać na grzebaniu w koszach, nie muszą to być zapyziałe miejsca z kubłami i paniami podążającymi za klientem – zobaczyliśmy, że w świecie odbywa się to w dużo lepszy sposób. Oprócz tego jest jeszcze mój brat, BinBoy, który tak jak ja jest podróżnikiem. Pomagał razem z Małą Mi (moją siostrą) przy wykończeniu sklepu – wszystko wymyślaliśmy sami, zajmujemy się z bratem również dekorowaniem wnętrz. Jest jeszcze Melissa Thurston, która dostarcza nam fanty ze Stanów Zjednoczonych. Bonsai to moja pasja – piszę na ten temat pracę inżynierską. Czasami organizuję tutaj warsztaty tworzenia Bonsai. Jesteśmy też rekwizytornią teatru Maska – teatr to moja inna wielka pasja. Staramy się pozyskiwać ubrania również z rekwizytorni niemieckich teatrów.

W wystroju łączycie elementy kultury amerykańskiej z polskim PRL-em, a większość ubrań znajduje się w starych szafach.

Stany Zjednoczone to dla mnie jak gdyby „inna planeta”, ma coś w sobie. Wykształca się zupełnie obok. Tam wszystko jest większe, wykonane z innych materiałów. Jestem zafascynowany amerykańską jakością i stylem. Łączę to elementami z PRL-u dla żartu – są pewne relikty epoki charakterystyczne dla tego czasu, ale nie ma zbyt wiele do zaczerpnięcia, jeśli chodzi o modę. Większość ubrań znajduje się w szafach. Obawiałem się na początku, że nie będzie to zbyt funkcjonalne, ale ma to jednak swoje zalety – otwarte szafy tworzą zamknięte „zaułki”, pomysł sprawdził się.

Czy w Skawinie coś się zmieniło, odkąd otworzyliście sklep? Czy odczuwacie tutaj brak takich miejsc, zazdrościcie Krakowowi?

To dość brutalne spotkanie z rzeczywistością. Przypuszczałem, że tak będzie, ale chciałem się o tym przekonać. Są jednak tacy, którzy są stałymi gośćmi, nie tylko w charakterze klientów – chodziło nam również o samą interakcję, stworzenie miejsca, w którym można odpocząć. RaspberryBrick bywa również galerią sztuki, czasem gramy spektakle. Ale i tak Skawina jest zbyt zamknięta, oczekuje czegoś innego.

Czego chce Skawina?

Prostych, znanych schematów. Skawina chce wiedzieć, co tu się dzieje, ale nie chce oglądać nowych rzeczy, nowości. Ludzie chodzą dookoła sklepu i jest to dla nich w dalszym ciągu tajemnicze miejsce – mimo, że od otwarcia w październiku minęło już dużo czasu. To bardzo boli, bo Skawina jest nudnym miastem pod wieloma względami, mam wrażenie, że jest miastem-sypialnią dla tych, którzy pracują i spędzają większość czasu w Krakowie.

Jesteś rozczarowany?

Głównym założeniem marketingowym RaspberryBrick było zszokować i zadać zagadkę – co to jest? Dlaczego RaspberryBrick? Nie zakładaliśmy tego sklepu dla pieniędzy. Początkowo nie było żadnego informacyjnego szyldu, który mówiłby coś więcej. Nie wyobrażam sobie, żeby w Skawinie powstało coś takiego i żebym tam nie wpadł. Poszedłbym tam pierwszego dnia i obwąchał od stóp do głów. Udało mi się jednak zrealizować wszystko, co sobie założyłem, a nawet więcej, więc ciężko o rozczarowanie.

Tak, ale oprócz kiltów, czy butów kowbojskich można znaleźć tutaj sporo „normalnych” bluzek, dżinsów.

Możemy pielęgnować pewną ideę, ale nie możemy do tego ciągle dokładać pieniędzy, stąd trochę „normalnych” rzeczy. Staramy się jednak wyszukiwać ubrania dobrej jakości i markowe, ciężko dostępne – np płaszcze Burberry, kilty, bluzy Abercrombie and Fitch, kowbojki Johnny’ego Lamy, można też dostać prawdziwy kowbojski płaszcz.

Jak wygląda specyfika waszego sklepu? Na jakich zasadach działacie? Każdy związany z wami poszukiwacz ciuchów ma tutaj swoją szafę, w której wystawia na sprzedaż swoje ubrania i dodatki?

Głównymi łowcami jest nasza trójka – ja, mój brat i siostra. Współpracują z nami ludzie, którzy dostarczają ubrań z zagranicy, a także tacy, którzy chcą wystawić coś na zasadach komisu. A co do kryteriów - przestałem faworyzować swój styl, bo jest on bardzo specyficzny, nierzadko odbiegający od tego, czego inni by sobie życzyli. Z uwagi na swoją na swoją pasję lubię elementy kostiumowe. Jestem pierwszym gościem w Skawinie, który nosi szkocką kieckę.

Czy planujecie w związku z tym wszystkim, co powiedziałeś na temat Skawiny, zmianę założeń, profilu sklepu?

RaspberryBrick jest i pozostanie pewną ideą, która ma wyższe cele, mamy nadzieję, że uda nam się przyciągnąć ludzi nią zainteresowanych. Prędzej byśmy to miejsce podpalili, niż zrobili z niego zwykły ciucholand.

Sukienki które mówią

2010-01-24T16:13:00.005+01:00

- Wydaje mi się, że pragnienie piękna naprawdę istnieje, tylko przestrzeń XXI wieku czyni nas wobec tego pragnienia nieco nieśmiałym. Tak usprawiedliwiam brak pietyzmu przy wyborze ubrań, wizyty w sklepach sieciowych, zgodę na bylejakość w ubiorze i samopoczuciu - mówi Joanna Hawrot, projektantka i właścicielka butiku i atelier Nabu.

Skończyłaś prawo na KUL-u. Skąd przyszło zainteresowanie modą? Moda i prawo to dwa różne światy, zajęcia z różnych bajek.

Właściwie prawo nigdy nie zajmowało moich myśli. Musiałam się z nim dzielić jedynie swoim czasem. Studia były bardzo ważnym okresem w moim życiu. Znalazłam się w sytuacji absolutnie dla mnie niekomfortowej. Bardzo szybko zrozumiałam, że ten kierunek studiów stanie się klatką i w rzeczywistości tak się stało. Dzięki temu rozpoczął się intensywny proces budowania siebie poza nią, szukania kreatywnej przestrzeni do bycia i myślenia.

Zawsze miałaś niespokojną duszę artystki czy wszystko przyszło do ciebie dopiero w pewnym momencie?

- Myślę, że tak ukształtowała się moja natura, zawsze byłam ogromną fascynatką myśli humanistycznej - słowa i obrazu.

Wpłynęło to i wpływa na twoje obecne projekty?

- Jak najbardziej. Moim zadaniem jest nie zgubić tego, co mnie prowadzi.

Kiedy zaczęłaś projektować?

- Pierwszy projekt powstał na drugim roku studiów - w 2006 roku. Był to płaszczyk z granatowego sztruksu, w stylu napoleońskim. Wzbudzał we mnie piękne uczucia.

Jak mogłabyś scharakteryzować twoje projekty, czy jest jakiś mianownik wspólny? Co je łączy?

- Od początku było tak, że widziałam swoje rzeczy w określonej stylistyce. II połowa XIX w. i początek XX w. Dla mnie to czas gdy w modzie dzieje się najpiękniej. Gdy pojawia się myśl, która często wyprzedza świadomość, rozpoczyna się proces wzajemnego rozczytywania, dokąd tym razem dojdziemy. Tak rozpoczyna się każda kolekcja. Staram się by każda z nich realizowała myśl, która w danym momencie jest moją myślą.

Motyw krezy widzę w twoich płaszczach i sukienkach już nie od dziś Jest to dla ciebie charakterystyczne.

- Dobrze się w nich czuję. Są dla mnie atrybutem, który chcę mieć przy sobie na stałe.

Mówimy o motywach XIX w., a jednak jakoś unowocześniasz swoje projekty - wprowadzasz krój architektoniczny, składasz origami z tkaniny, w sukienkach widać poszerzane, modne ostatnio ramiona. Takie podejście do szycia jest ostatnio bardzo na czasie.

- To jest dość zaskakujące, bo zawsze utrzymywałam, że nie interesują mnie trendy. Lubię tworzyć stylizowane rzeczy. Jeszcze bardziej wpisywać w nie współczesne atrybuty, tak, by czuły się dobrze w XXI w.

Nawiązując, do tego co powiedziałaś - czy można powiedzieć, że moda przemija, a styl jest wieczny?

- Nie, mnie taka myśl jest mi obca. Wydaje mi się, że nic tak naprawdę nie przemija, nie odchodzi. Po wszystko możemy sięgnąć w zupełnej dowolności, zabrać dla siebie, bez konieczności odwracania się za siebie.

Nie masz wrażenia, że historia kołem się toczy? Bo o ile jeszcze w XX w. powstawało coś nowego, to od jakiegoś czasu ciągle kręcimy się w kółko, moda jest eklektyczna, można założyć wszystko, bez poczucia obciachu.

- Swoboda odzieżowa istnieje i znam osoby, które dałyby się spalić na stosie za tę wolność. Chwała im za to! Projektując poruszamy się w kuli, z której nic nie ucieka, i która niechętnie przyjmuje do siebie nowe. Dlatego poruszanie się w modowej przestrzeni jest tak samo pyszne, jak i trudne.

Co przewidujesz w swojej letniej kolekcji?

- Od kilku miesięcy fascynują mnie słowa, teraz zajmują prawie cały mój dzień. Powstaje kolekcja ośmiu postaci, ośmiu słów, które chcę przedstawić za pomocą tkaniny. W przygotowaniu jest także performance "Słowa mówią". Będzie to multimedialna instalacja, którą chcemy przeprowadzić w Nabu. Jesteśmy w trakcie budowania wizji projektu. Realizacje planujemy w lutym. Będzie to niezwykle intensywny miesiąc, ponieważ oprócz projektu "Słowa ", zaplanowana jest sesja zdjęciowa dla Fashion Magazine. W nową kolekcję będziemy ubierać aktorkę Olgę Frycz, we współpracy ze stylistami Hanką Podrazą i Dawidem Hady. 19 lutego natomiast odbędzie się pokaz najnowszej kolekcji w Stalowych Magnoliach. Chcemy by ten miesiąc rozpoczął cykl działań eksperymentalnych, które planujemy regularnie przeprowadzać w Nabu.

Jakie słowa będą towarzyszyć letniej kolekcji?

- Słowem otwierającym cykl jest " Rozkosz". Całkiem niedawno odkryłam, że niektórzy ludzie są słowami. I tak odkryłam "Spokój", "Smutek", "Ciszę", reszta jest w drodze. W swoim Nabu przy Krowoderskiej 58 codziennie na szablonach piszę słowa. Bo one oprócz tego, że mówią, to też oczyszczają - jak się okazuje nie tylko mnie...

Na zdjęciach kolekcja "Ptaki biało czarne" Joanny Hawrot (www.joannahawrot.com). Fot. Krzysztof Hawrot, modelka: Paulina Skoczeń

Be retro, ale nie tylko

2010-01-16T12:39:00.003+01:00

Kraków z miesiąca na miesiąc jest coraz bardziej otwarty na wszelkie nowe inicjatywy modowe. Niedawno powstał tutaj pierwszy concept store, w którym nowoczesny design miesza się z modnym od dobrych kilku sezonów stylem vintage i retro.

- Mimo że nasza nazwa beRETRO nawiązuje niejako do vintage i retro, nie chciałyśmy i nie chcemy, by kojarzyła się jednoznacznie. Istnieje cała masa vintage shopów w internecie, a samo słowo vintage jest niejednokrotnie nadużywane - mówi Aga Rejman-Psujek, współwłaścicielka concept store'u przy Gołębiej. - Tutaj też co prawda można znaleźć tego typu ubrania, ale to nie wszystko. Kładziemy mocny nacisk na promowanie młodych, zdolnych ludzi, dlatego w beRETRO oprócz ubrań można nabyć fotografie, ręcznie wykonaną biżuterię i inne prace artystów.

Wszystko zaczęło się od współpracy Agi z Davą Palej w jednym z modowych portali internetowych. Wkrótce dziewczyny pomyślały o połączeniu swojej pasji z biznesem. Postanowiły sprawdzić, jak to jest w praktyce. Dotychczas świat mody odkrywały teoretycznie - poprzez rozmowy z projektantami i kontakt z użytkownikami portalu. Ale siedzenie za biurkiem je zmęczyło i chciały popracować na większym luzie, nawiązując przy okazji sporo kontaktów towarzyskich.

- Zależało nam przede wszystkim na tym, by skupić wokół siebie ludzi, którzy coś ciekawego robią, a przy okazji interesują się modą. Stąd pomysł stworzenia concept store'u. Miejsce współpracuje na stałe z Color Spotem (nowy lokal na Brackiej), gdzie odbywać się będą imprezy, warsztaty, wystawy fotografii i grafiki organizowane przy udziale sklepu - opowiadają. - Ciągle się rozwijamy, dlatego jesteśmy otwarte na współpracę w wielu różnych dziedzinach. Szukamy młodych fotografów, projektantów, stylistów, modelek, wizażystów, ludzi, którzy oprócz talentu i pasji posiadają nietuzinkową osobowość.

Właścicielki beRETRO planują co miesiąc wydawać modowy kalendarz ze zdjęciami stylizacji stworzonych z wykorzystaniem ubrań i dodatków z butiku. W sklepie w chwili obecnej można nabyć m.in. fotografie Michała Lichtańskiego, a także ubrania i dodatki autorstwa Green Establishment, LIT Fashion, Lilu, Pangei, Allure oraz Coco Mayaki.

Zdjęcia i portfolio swoich projektów można przesyłać na adres e-mailowy sklepu. - Jeśli coś nas szczególnie zainteresuje, na pewno się odezwiemy. Chcemy wybrać rzeczy, które naszym zdaniem pasują do całej idei, do nas i do ludzi, dla których to robimy. Nie chcemy, żeby trafiały do nas przypadkowe przedmioty, stąd selekcja. Wkrótce powstanie nasz sklep internetowy, dzięki czemu nasza działalność stanie się dostępna dla ludzi z całej Polski. W samym butiku prowadzona jest też wishlista, na którą można wpisać się ze swoim ubraniowym życzeniem. Postaramy się, by poszukiwana rzecz wkrótce się znalazła - zapewnia Rejman-Psujek.

Mikołaj

2010-01-08T16:53:00.003+01:00

Spory wpływ na to, jak się ubieram, ma moje miejsce zamieszkania. Mieszkam w Szkocji i tamtejszy klimat zmienił trochę mój styl - mówi Mikołaj. Jego inspiracje w większej mierze biorą się jednak z muzyki, której słucha i którą sam tworzy.

- Nie jest oczywiście tak, że widzę zdjęcie jakiegoś zespołu i chcę mieć takie same ciuchy. Chodzi o cały klimat, który wytwarza jakiś nurt w muzyce. Ostatnio zainteresowałem się bardziej sceną brooklyńską i nawet nie wiem czy muzycy tam się tak ubierają, ale wiem, że w mojej głowie wytworzył się obraz, który potem zmienia się w to, co zakładam - opowiada.

Muzyki Mikołaja możecie posłuchać tutaj. Jak zdefiniowałby swój styl?

- Jest raczej elegancki i raczej stonowany, ale trochę geekowy, z inspiracjami z amerykańskiej (nowojorskiej) sceny muzycznej i trochę od niechcenia. Lubię "narciarskie" swetry vintage, coś w rodzaju tego, który mam na sobie - opisuje.

Jedyną niezmienną rzeczą są dla niego klasyczne męskie buty w różnych modelach. - Chodzi o porządne skórzane buty z obcasem, a zwłaszcza kilka ulubionych par, które mam po dziadku - mówi. - Zastąpiły wszystkie inne trampki i adidasy. Bardziej pasują do mojego wyglądu i lepiej wyglądają z wąskimi spodniami. Tak się przyzwyczaiłem do mocnych obcasów, że w trampkach czy butach na niskiej podeszwie bolą mnie pięty - dodaje.

Ostatnio Mikołaj poluje na wysokie, skórzane sznurowane buty na obcasie, nie trafił jednak jeszcze na takie, które w pełni by mu się podobały. Co mu się w modzie nie podoba, co go irytuje, a co jest wg niego nietrafione? - Wysokie adidasy, które nagle stały się symbolem imprez a`la pow. W pewnym momencie na takie imprezy przychodziło więcej par hi-dunków niż było w okolicznych sklepach z butami. Ale może mnie to kłuje w oczy, bo takie wysokie adidasy dla mnie znaczyły coś zupełnie odmiennego: powrót do muzyki lat 80. w wykonaniu panów o wątpliwej orientacji seksualnej i z natapirowanymi włosami - uśmiecha się Mikołaj.

Kilka lat temu ubierał się zupełnie inaczej. Inspirował się wtedy głównie latami 80. i glam rockiem. - Ale to też było takie niewydarzone - komentuje. - Tak czy inaczej, hi-dunki, rurki, koszulki Motley Crue i dzikie włosy to już nie dla mnie. Przestałem też nosić koszulki z kolorowymi nadrukami i w ogóle wystrzegam się zdecydowanie mocnych kolorów.

Ewolucję swojego stylu opisuje tak: - Wyszedłem właśnie z takiego glamu, poprzez mainstreamowe indie, do trochę bardziej stonowanego, może geekowego, ale też elegantszego z racji na buty. I dużo koszul i marynarek, które noszę bardzo, bardzo często.

Visual merchandiser - połączenie artysty i biznesmena

2010-01-04T15:13:00.004+01:00

Jednym z elementów, które przesądzają o tym, czy wchodzimy do sklepu, jest jego wystrój. To już nie tylko rozkład towarów na półkach, ale też dekoracja wystawy i wnętrza dzisiaj przyciągają klienta.

Dwa lata temu Kate Moss promowała swoją kolekcję dla Top Shopu jako żywy manekin w oknie wystawowym. Podobny pomysł można było niedawno zaobserwować w witrynie jednego z butików przy ul. Floriańskiej. Na temat visual merchandisingu rozmawiamy z Moniką Harłacz, stylistką i właścicielką krakowskiego MHshowroom.

Gabriela Francuz: W jaki sposób przekuła pani zainteresowanie modą we własną firmę, zajmującą się stylizacją i visual merchandisingiem?

Monika Harłacz: Była to przede wszystkim chęć stworzenia czegoś ciekawego, miejsca do pracy kreatywnej, zmiennej, samodzielnej. Po skończeniu edukacji zaczęłam więc pierwszy etap dążenia do celu - zbieranie doświadczenia. Po krótkotrwałych epizodach związanych z pracą w modzie otrzymałam propozycję pracy jako visual merchandiser w dużej firmie odzieżowej. Dzisiaj wspominam ten czas jako szkołę życia i jednocześnie przyspieszony kurs zawodu. Informacji na temat VM było niewiele, a ja w niedługim czasie miałam zarządzać całym działem. Zabrałam się do pracy najlepiej jak umiałam. Wtedy również zaczęła się moja przygoda z uczeniem stylizacji.

W pewnym momencie stwierdziłam, że czas na zmiany i że dobrze by było popracować nad celem bardziej poważnie. Zrezygnowałam z pracy, założyłam MHshowroom i zaangażowałam się w tworzenie pierwszej szkoły visual merchandisingu w Polsce. Zaczęłam również współpracę z agencją modelek jako koordynator, gdzie pracowałam m.in. jako choreograf przy pokazach mody i jako stylista przy sesjach zdjęciowych. W międzyczasie pojawili się klienci, którzy chętnie korzystali z moich doświadczeń jako visual merchandisera. Obecnie MHshowroom to zespół ludzi, którzy stale ze mną współpracują, fotograf, stylista fryzur, wizażyści, architekci wnętrz, graficy czy nawet informatycy.

Butik Marni, projekt sybarite-uk.com, fot. Nacasa & Partners

Jakie cechy powinna mieć osoba, która chce zająć się VM?

- Na pewno chęci do pracy. To bardzo ważne. Poza tym jest cały szereg cech: z jednej strony umiejętność logicznego myślenia, obserwacji, odpowiedzialność, zaangażowanie, dobra organizacja pracy, umiejętność współpracy z innymi ludźmi i radzenie sobie z pracą pod presją czasu; z drugiej zaś strony kreatywność, twórcze inspiracje, wyobraźnia, wyczucie stylu, znajomość tendencji w modzie i wnętrzach. Uważam, że dobry kandydat do pracy jako VM to taki, który prawą nogą chodzi w chmurach, a lewą mocno stąpa po ziemi. Potrafi być artystą, ale jednocześnie zdaje sobie sprawę z tego, że visual musi nie tylko ładnie wyglądać, ale również sprzedawać. Bardzo ważna jest też chęć do ciągłego podnoszenia swoich kwalifikacji, szukania nowych bodźców do pracy. Nie można zapominać, że VM nie stoi w miejscu tylko zmienia się, ewoluuje, podąża za zmianami w modzie, projektowaniu wnętrz etc. I to jest w tym zawodzie najfajniejsze.

Gdzie można się szkolić w tej dziedzinie? Jakie są warunki przyjęcia do takiej szkoły?

- Najlepiej w pierwszej w Polsce szkole visual merchandisingu, którą mamy w Krakowie (Krakowskie Szkoły Artystyczne). Od tego roku w nowym budynku, gdzie mieści się profesjonalna, odpowiednio wyposażona pracownia VM. Mamy specjalnie zamówione meble, miejsce do aranżacji witryny sklepowej, szafę ubrań, pełnopostaciowe oraz krawieckie manekiny, jak również wiele elementów, które pomagają w ciekawej aranżacji VM.

ABC Manichini, Dusseldorf, 2008, fot. M. Harłacz

Dla mnie najważniejsze jest to, aby przyszli studenci liczyli się z tym, że nie jest to po prostu szkoła. Tutaj nie dostaje się gotowca, jak być dobrym merchandiserem. Tu trzeba myśleć, obserwować, wyciągać wnioski, a przede wszystkim trzeba pracować, pracować i jeszcze raz pracować. Staramy się, aby studenci jeszcze w trakcie nauki wychodzili poza mury szkoły i mieli możliwość sprawdzania się w różnych środowiskach - od second handów po aranżacje w sklepach brandowych.

Czy można mówić o jakichś tendencjach, modzie na jakiś wystrój witryny sklepowej? Co jest ostatnio modne? Czy jest to w pełni zależne od pory roku, świąt?

- Co trzy lata w Dusseldorfie odbywa się wielkie święto visual merchandisingu - targi Euroshop. Ostatnie odbyły się w 2008 roku. Myślę, że każdy, kto profesjonalnie zajmuje się visual merchandisingiem powinien zobaczyć to wydarzenie. Można nawiązać ciekawe kontakty, poznać najnowsze trendy w dziedzinie projektowania wnętrz, oświetlenia, dekoracji etc.

Visual merchandising to moda i tak jak moda zmienia się, podlega różnym tendencjom. Ostatnie z nich mówią o potrzebie cieplejszych, bardziej domowych wnętrz, o pojawianiu się takich elementów w sklepie, jak sofa, fotel, krzesło, lampka, dywan itp. Na witrynie powinniśmy uwzględnić również domowe akcenty, pokazywać pewnego rodzaju codzienność. Możemy też iść w stronę multimediów, prezentacji audio, gry świateł, dynamiki prezentacji. Nie można zapominać o kalendarzu. Pory roku, ważne wydarzenia związane z sezonem (nowa kolekcja, wyprzedaż) lub ze świętami to istotne czynniki warunkujące nasze działania. Najbardziej istotne są oczywiście święta grudniowe, atmosfera związana z tym wydarzeniem, emocje jakie można wzbudzić kolorem, zapachem, muzyką.

Butik Alberty Ferretti w Los Angeles, projekt sybarite-uk.com, fot. Jimmy Cohrssen

Czy kreatorów witryn sklepów wielkich i małych sieci obowiązują jakieś wytyczne, podstawowe reguły? Czy VM-erzy robią wszystko na własną rękę? Ktoś sprawuje nad nimi kontrolę?

- Bardzo ważne w merchandisingu jest to, aby sklepy jednej marki miały jakąś spójną konsekwencję, którą da się zauważyć zarówno na witrynach, jak i wewnątrz. Nie da się tego osiągnąć bez koordynacji działań VM. W dużych korporacjach zazwyczaj są specjalne działy, które zarządzają całym procesem visual merchandisingu. W centrali pracuje się nad inspiracjami, organizuje VM wzorcowy, przygotowuje tzw. książkę lub po prostu instrukcję, która potem służy jako baza dla visual merchandiserów pracujących w terenie. Struktura takiego działu jest zróżnicowana, zależna od wielkości marki, możliwości finansowych. W małych firmach są to pojedyncze jednostki, na których spoczywa cała odpowiedzialność za wygląd sklepów.

Jak wygląda proces przygotowania takiej wystawy? Kiedy VM zaczynają myśleć na temat nowego wystroju wystaw czy powierzchni sklepowej?

- Początek pracy nad witryną zaczyna się na długo przed jej wprowadzeniem - zazwyczaj jest to około 3-5 miesięcy wcześniej, czasem jeszcze dłużej. Nie ma określonej daty, która obowiązuje. Najpierw myślimy o inspiracjach, zbieramy materiały, ustalamy koncepcję. Potem powstają projekty i zaczynamy pracę nad zdobywaniem elementów potrzebnych do realizacji. Trzeba pamiętać o tym, że czas oczekiwania na produkcję lub sprowadzenie elementów dekoracyjnych może znacznie wydłużyć nam czas przygotowania witryny. Jeżeli chodzi o wnętrze, to wszystko zależy od organizacji pracy działu VM. Czasem jest to sezonowa książka, która powstaje na bazie wzorów w centrali, czasem są to instrukcje przygotowywane bezpośrednio po wprowadzaniu kolejnych transz kolekcji do sklepu.

Cofrad Mannequins, Dusseldorf, 2008, fot. M. Harłacz

Jakie błędy najczęściej popełniają specjaliści od VM w swojej pracy?

- Często jest to brak planu, wyraźniej koncepcji, konsekwencji, idei na pokazanie produktu. Szwankuje też kompozycja. Czasem patrzę na wystawę i każdy jej element jest jakby osobną częścią całości, kompozycja jest chaotyczna. Ale pocieszające jest to, że nasz rodzimy VM jest w fazie rozwoju. Sklepy wyglądają coraz lepiej, ciekawiej, są bardziej zadbane.

Na pewno chodzi pani po sklepach: które wystawy podobają się pani obecnie najbardziej? I dlaczego?

- Z pewnością podobają mi się marki, które mają dojrzały VM. Ciekawy, zaskakujący, dopracowany w najmniejszym detalu, zgodny z filozofią marki, konsekwentny. Do takich sklepów miło się zagląda, chętnie się wraca. Lubię pomysły proste, ale ze smakiem zrealizowane, intrygujące, z fajnym akcentem. Ważnym elementem wystaw są też dla mnie manekiny. Albo realistyczne do złudzenia przypominające człowieka, albo abstrakcyjne, intrygujące, czasem zaskakujące. Mam kilka swoich ulubionych marek, których VM bardzo przypada mi do gustu, ale jestem też otwarta na ciekawe pomysły innych. Ostatnio zachwycają mnie realizacje sklepów londyńskiego biura projektowego Sybarite. Obserwuję i szukam nowych inspiracji.

New John Nissen, Dusseldorf, 2008, fot. M. Harłacz

Street Fashion in Krakow życzy

2009-12-24T22:41:00.003+01:00

Wszystkim (i sobie) z okazji Świąt i Nowego Roku:

odwagi,
konsekwencji w realizowaniu planów i marzeń,
nowych pasji lub ciągłego rozwijania starych,
tolerancji,
wielu nowych inspiracji,
pomysłów na ubrania i na resztę życia - żeby Wam się nigdy nie znudziło
oraz... szafy z gumy!

A w pakiecie "standard": Wesołych Świąt i szczęśliwego Nowego Roku! I dużo zdrowia.

Klaudia (Lladia)

2009-12-18T21:59:00.004+01:00

Skrzyżowanie księżniczki, młodej damy, żywej lalki, Alicji w Krainie Czarów i dziecka, które nie chce dorosnąć i otacza się ślicznymi rzeczami. Dziecięca moda wiktoriańska, rokoko, subkultura gotycka i punk. Słowem - Gothic Lolita. Zjawisko na krakowskich ulicach praktycznie niespotykane, na japońskich cieszący się popularnością trend.

- Lolita Fashion interesuję się ponad rok - mówi Klaudia, studentka studiów porównawczych cywilizacji. - Wszystko zaczęło się od Gackta, którego muzyka pochłonęła mnie bez reszty. Dzięki niemu zaczęłam słuchać muzyki jego byłego zespołu Malice Mizer, który jest kultowy dla Lolita Fashion; z liderem Maną - twórcą jednej z bardziej znanych marek ubrań i akcesoriów dla lolit, Moi-même-Moitié - wspomina. - Można więc powiedzieć, że wszystko zawdzięczam Gacktowi, który nadal pozostaje moim największym idolem.

Klaudia (lub Lladia, jak każe się nazywać) w tym roku pisze licencjat poświęcony japońskiej modzie ulicznej jako zjawisku kulturowemu. Szczególnie interesuje ją zjawisko modowych lolit.

- Prawdziwa Daily Lolita ubiera się tak codziennie, nie urządza sobie przebieranek w stylu Cosplay Lolity, nazywanej często pogardliwie Ita Lolita, (od japońskiego "itai", czyli "boleć"). Cosplay Lolita tylko się przebiera za postacie z mangi i anime, popełniając przy tym podstawowe błędy; natomiast z byciem prawdziwą lolitą wiąże się określony system czy też nawet "filozofia", którą tworzy między innymi Novala Takemoto, "guru" lolit, a także jeden z projektantów mojej ulubionej marki Baby, The Stars Shine Bright - opowiada. - Być może dzięki temu więcej ludzi dowie się, czym jest Lolita Fashion i nie będą zszokowani moim strojem lub w najlepszym wypadku nie będą patrzeć na mnie jakbym urządzała sobie codzienny cosplay - stwierdza nasza bohaterka.

Zjawisko Lolita Fashion zostało zapoczątkowane przez młodych projektantów z Osaki w latach 80. i następnie rozpowszechnione przez zespoły nurtu visual kei (nawiązujące m.in. do glamrocka, punka, metalu i elektro), których fani jako pierwsi zaadaptowali ten styl. Dopiero potem lolita stała się zjawiskiem społecznym.

Japońska lolita, mimo natychmiastowego skojarzeń z Nabokovem, nie ma nic wspólnego z kompleksem lolity czy z samym dziełem literackim. Zjawisko wiąże się z powrotem do lat dzieciństwa, ale nie ma w tym podtekstów seksualnych.

Co jest w związku z tym stosunkowo młodym zjawiskiem kultowe dla naszej bohaterki? - Jestem wielką fanką wspomnianego już Baby, The Stars Shine Bright - mówi. Nie ma zbyt wielu ubrań tej firmy, kilka udało jej się kupić w Paryżu, ale upatrzyła sobie kilka sukienek, na które zbiera pieniądze. Jak kształtują się ceny takich ubrań i jak Lladia radzi sobie z ich pozyskiwaniem? - Niestety ceny ubrań są bardzo wysokie Jedna sukienka kosztuje zazwyczaj w okolicach 800 zł, a dochodzi do tego koszt przesyłki, podatek, cło... Na szczęście są także sklepy o znacznie niższych cenach, które mimo wszystko produkują ubrania wysokiej jakości. Niekiedy robią też repliki strojów popularnych marek. Czasem na różnych stronach internetowych można także znaleźć używane firmowe ubrania w okazyjnej cenie - opowiada.

Swój szczególny stosunek do Lolita Fashion tłumaczy tak: - Te ubrania łączą mój świat marzeń z rzeczywistością. Zaczęłam od Gothic, czy w samych początkach nawet od Punk Lolity. Zdjęcia, które przysłałam, są utrzymane właśnie w tej konwencji. Jednak ostatnio coraz częściej zaczynam skłaniać się w kierunku Sweet Lolity ze słodszymi printami, nawet moja do tej pory raczej biało-czarna szafa zyskała ostatnio sporo różu - mówi.

Więcej zdjęć tutaj.

Mulholland Drive na krakowskim Kazimierzu

2009-12-12T11:18:00.008+01:00

Zgodnie z obietnicą daną w kwietniu podczas krakowskich Vintage Days - swoją działalność rozpoczął niedawno pierwszy krakowski Vintage Shop z prawdziwego zdarzenia. Rozmawiałam z Piotrem Słyszem, jednym z jego założycieli.

Jak narodził się pomysł na Vintage Shop?

Akcja VD, którą zorganizowaliśmy pod koniec kwietnia była pierwszym impulsem pozwalającym nam poważnie myśleć o przedsięwzięciu tego typu. Kolejne VD, które odbyło się miesiąc później, upewniło nas tylko w przekonaniu, że Kraków potrzebuje tego typu miejsca. I tak, postanowiliśmy zamienić mieszkanie na lokal, trzymając się jednocześnie idei tzw. „secret place” czyli miejsca ukrytego, do którego nie da się trafić z przypadku. Nasz wybór padł na starą i zaniedbana ruderę znajdująca się w kamienicy. Wszystko robiliśmy sami metodą prób i błędów. Pomysły na wystrój rodziły się bardzo spontanicznie. Efekt? Zapraszamy na ul. Św. Katarzyny 4/9.

A nazwa? Dlaczego właśnie Mulholland Drive?

Mieliśmy w zapasie kilka nazw, ale pierwszym naszym skojarzeniem były popularne amerykańskie sklepy z ubraniami vintage, często z nazwami nawiązującymi do kultowych filmów, czy samej kultury amerykańskiej, np. Hollywood Mirror.

Skąd się biorą wasze ubrania? Widziałam np. szpilki YSL, torebki z lat międzywojennych, kilka fraków, kurtki wojskowe z lat 60. – nie są to standardowe rzeczy, które można wygrzebać w polskich lumpeksach…

Głownie staramy się pozyskiwać rzeczy od osób prywatnych, kolekcjonerów. Stąd można u nas znaleźć wspomniane przez Ciebie mundury z lat 60. czy fraki. Ubrania z second-handów również stanowią cześć naszego asortymentu, jednak do rzeczy, które potencjalnie maja się z w nich znaleźć staramy się „trafić” zanim opuszczą hurtownie. Chodzi nam o to, by ciuchy były wyjątkowe, niespotykane i przede wszystkim spełniające wymagania naszych klientów. Dlatego, jeżeli tylko poszukujecie czegoś konkretnego zapraszamy, składajcie zamówienia.

Jakie macie plany na nadchodzące tygodnie? Z kim chcielibyście nawiązać współpracę?

Mimo iż oficjalnie jesteśmy już otwarci parę rzeczy musimy jeszcze dopracować. Kiedy już wszystko będzie dopięte na ostatni guzik, zaczniemy małą kampanię reklamową, pracę nad stroną internetowa oraz sklepem on-line, a potem zobaczymy. Na chwilę obecną poza ubraniami i akcesoriami vintage można u nas kupić biżuterię zaprojektowaną przez Stephany von Medvey. Co do współpracy, to jesteśmy otwarci na wszystko. Porozmawiamy z każdym, kto ma coś ciekawego do pokazania. Nie ma dla nas znaczenia czy będzie to twórczość związana z modą, fotografią czy też malarstwem…

Zobacz też tutaj.

Grzegorz

2009-12-07T00:48:00.003+01:00

Fot. Alicja Zielasko

Szilveszter

2009-12-03T19:26:00.007+01:00

Szilveszter pochodzi z Węgier. Ma tylko 19 lat, ale już sporo sukcesów na koncie. Sam siebie określa słowem "multifunkcyjny": fotografuje, stylizuje, projektuje ubrania, zajmuje się fryzjerstwem i makijażem. Zdjęcia jego autorstwa można znaleźć m.in. w węgierskiej Elle.

- Uwielbiam węgierskich projektantów: Nanushka, Reka Vago, Nos, Kata i Mono Fashion. Podobają mi się kolekcje Kenzo inspirowane folkiem - zwłaszcza rosyjskim. Poza tym cenię też Alexandra McQueena, Ann Demeulemeester, Karla Lagerfelda i Johna Galliano, ale moim ulubionym jest ostatnio Gareth Pugh - opowiada.

Lubi nosić ubrania Burberry, Louis Vuitton i Lanvin. Dlaczego właśnie te marki? Szilveszter odpowiada: - Oni są inni i unikatowi, łatwo te ubrania wymieszać tak, że całość zyskuje na indywidualności. Owszem, są drogie, ale często za ceną idzie wysoka jakość. Louis Vuitton to dla mnie wysoka półka, jeśli chodzi o elegancję, Burberry to klasyka codziennego "brytyjskiego" ubrania, a Lanvin i McQueen wybiegają myślą naprzód.

Szilveszter zna też jednego polskiego projektanta - łódzkiego Plastikowego. - Chciałbym mieć coś z jego kolekcji - mówi.

Swój styl opiera na modzie vintage, przywiązuje wagę do dodatków. Inspirują go rosyjski i węgierski folk, angielskie filmy kostiumowe. Lubi ciepłe kolory, uwielbia torby - ma ich ponad 20 i kolekcjonuje nadal - to jego ulubiona część garderoby. Często zakłada rosyjską uszankę.

- Poza tym bardzo lubię nosić zaprojektowany przez siebie T-shirt, który można zobaczyć na zdjęciu - dodaje. W modzie nie lubi dosłowności i kalek: drażni go stylizacja na jedną, określoną subkulturę, chce pozostać sobą. Pytany o plany na przyszłość odważnie odpowiada, że jego marzeniem jest praca w paryskim Vogue'u. Chciałby też fotografować, właśnie w Paryżu lub w Moskwie: - Myślę, że się nadaję i zrobię wszystko, by to osiągnąć - przekonuje.

Amy

2009-11-29T11:40:00.001+01:00

Wywiad Antyradia ze Street Fashion in Krakow

2009-11-24T20:20:00.002+01:00

18 listopada rozmawiałam z dwiema przesympatycznymi dziennikarkami Antyradia w jednej z krakowskich kawiarni - z Adą Wysocką i Marysią Sztark. Poniżej zamieszczam wynik naszej rozmowy, ponieważ emisji wywiadu w radiu nie doczekałam, albo ją niechcący przespałam :-)
Zachęcam do wysłuchania i podzielenia się swoimi uwagami w komentarzach :-)

Create a playlist at MixPod.com

Idea Fix: idea świadomej konsumpcji

2009-11-22T19:17:00.003+01:00

Na początku był Rezerwat Winyli. Rezerwat przetrwał, zmienił jedynie lokalizację. Z niego zrodziła się świeża idea - IDEA FIX koncept sklep. Nowe miejsce na lifestylowej mapie Krakowa.

- Idea Fix jest siostrą Rezerwatu, jego "bratnią duszą". Koncept sklep powstał właściwie w półtora tygodnia - wliczając w to remont, przeprowadzkę, organizację promocji czy przedmiotów, które można tutaj znaleźć - mówi Anna Kwiatek, właścicielka butiku, związana na co dzień z branżą budowlaną. Design jest jej prywatną pasją, a możliwość wspierania polskich twórców marzeniem od wielu lat.

- Zależało nam na pójściu w kierunku sztuki użytkowej, projektowania ubioru oraz szeroko pojętego urban artu powiązanego niejako z winylami i "starą szkołą" (nazywaną za granicą po prostu oldschoolem). Można powiedzieć, że rozszerzamy dotychczasową działalność, promując nowych, polskich utalentowanych designerów, pisarzy, grafików, innych artystów, ale też producentów - tłumaczy powstanie Idei Fix Anna Kwiatek. - Chcemy być alternatywą dla głównego nurtu, proponujemy rzeczy niepowtarzalne czy wytwarzane w małych ilościach i przede wszystkim związane z Polską. Będziemy szerzyć również ideę świadomej konsumpcji.

Otwarcie miejsca zbiegło się z krakowską wystawą Etno Dizajn, która nawiązuje do polskiej tradycji i sztuki folkowej. Przy ul. Miodowej 23 znaleźć można to, co "dobre, bo polskie" - nawiązania do polskiego folkloru są w pracach promowanych artystów widoczne. Właścicielce Idei Fix zależy na promowaniu młodych, niezależnych czy też nietuzinkowych polskich twórców często bardziej docenianych za granicami kraju niż w samej Polsce. Należą do nich m.in. Projekt Mleko, Misbehave, LIT, Larysa Knap, Wydawnictwo Dwie Siostry, Moho, Puff Buff, Gaja Grzegorzewska, Turbokolor, Rush i inni. Na regałach można znaleźć wielokrotnie nagradzane polskie kosmetyki z Żyrardowa - Taberna Saponaria - produkowane na bazie naturalnych olejków eterycznych i oliwy z oliwek. Kupić można także winyle z polskim jazzem, klasykę polskiego kina, albumy fotograficzne, książki i ręcznie robione zabawki nie tylko dla dzieci. Jest także aneks kawiarniany, w którym można w spokoju przemyśleć swoje zakupy.

Idea Fix w najbliższej przyszłości planuje nawiązanie mocniejszej współpracy ze studentami Szkoły Artystycznego Projektowania Ubioru, wystawy grafiki, a także zaktywizowanie najmłodszych i przy okazji ich rodziców.

Zdjęcia (od góry):
1. Dywan wg projektu katowickiego Moho
2. Dywan w walizce (Moho)
3. Jedno z pomieszczeń w Idei
4. Książki i książeczki dla dzieci
5. Lampa Puff Buff

Medialnie

2009-11-20T19:28:00.006+01:00

Ostatnie dni w życiu bloga mijają pod znakiem ożywionych kontaktów z mediami - nie ukrywam, że bardzo mnie to cieszy.
W dzisiejszym wydaniu Dziennika można znaleźć tekst na temat zjawiska street fashion, a w nim wzmiankę o Street Fashion in Cracow (w zakończeniu). Słowo komentarza ode mnie: co prawda Mistrz Scott Schuman nie zamieszcza na swojej stronie linków do innych blogów, ale może zdarza mu się, że omsknie mu się palec i tutaj - choćby przez przypadek - klika? ;-)

Mam dla Was jeszcze drugą ważną wiadomość w związku z mediami. W środę spotkałam się z Adą Wysocką i Marysią Sztark z krakowskiego Antyradia. Rozmawiałyśmy o krakowskiej modzie ulicznej i ogółem o modzie i o stylu. Szafiarki reprezentować będzie Bastet. Programu będzie można posłuchać już w tę niedzielę (22.11.), między godz. 8-10 rano w krakowskim (ważne!) Antyradiu. Dla spóźnialskich, zapominalskich albo zaspanych przewiduję również zamieszczenie nagrania na blogu, tak więc nic straconego, możecie pospać dłużej. :-)

Swap vol. 2, Mish Mash, 13/11, cz. 2

2009-11-19T21:35:00.004+01:00

Swap vol. 2, Mish Mash, 13/11, cz. 1

2009-11-15T01:02:00.005+01:00

Photo by: Gabriela Francuz i Robert Kuta
Sukienka ze zdjęcia powyżej nadal jest na sprzedaż / wymianę!

Street Fashion in Krakow w Tygodniku Fotograficznym.pl

2009-11-13T18:41:00.003+01:00

Z przyjemnością chciałabym poinformować o dwóch ważnych sprawach:

1. Zdmuchuję dzisiaj 200 świeczek - jest to 200. post na blogu. :-)
2. W internetowym Tygodniku Fotograficznym, w numerze poświęconym fotografii street fashion, w dziale "Zdjęcie tygodnia" znalazła się wzmianka na temat mojego bloga! Dziękuję za zainteresowanie, jest mi z tego powodu bardzo miło. :-)

A tymczasem znikam, dzisiaj kolejna, druga już edycja swapu w krakowskim klubie Mish Mash. Nie może Was tam zabraknąć!

Laura

2009-11-11T16:09:00.003+01:00

Dzięki uprzejmości Joasi z bloga Kraków Cycle Chic, która na szybko pożyczyła aparatu. :-)

Kasia

2009-11-06T21:54:00.004+01:00

Fot. Alicja Zielasko

Młoda moda - Virtual Fashion Week

2009-11-06T21:47:00.002+01:00

Stworzona w lutym 2002 krakowska Grzenda była z początku portalem internetowym, gdzie grupa krakowskich artystek zamieszczała swoje prace. Z czasem przeistoczyła się w jeden duży projekt: The Antykoncepcja Game. Gra rozrosła się i powstały nowe inicjatywy z nią związane: portal plotkarski Brukowiec, Grzenda TV, a także Antygazetka o antykoncepcji w Realu.

Najnowszym pomysłem twórczyń portalu i gry: Ewy Szczyrek, Małgorzaty Markiewicz, Moniki Wysokrockiej, Marty Firlet i Katarzyny Ignatiuk jest Virtual Fashion Week. Podczas wirtualnego tygodnia mody, między 1-7 grudnia, zajrzeć będzie można do świata mody od kuchni. Organizatorki chcą opisać i promować nowe zjawiska w świecie mody, przedstawić wschodzące polskie talenty: projektantów, designerów, stylistów, fotografów, modelki. W przedsięwzięciu biorą udział m.in. Paulina Palian, Paulina Bojór, Est#era, Katarzyna Konieczka oraz Małgorzata Markiewicz. Te i inne projektantki pokażą swoje prace nie na żywych modelkach, ale na animowanych awatarach, podczas pokazów mody w ciągu Tygodnia. Każdy uczestnik VFW będzie mógł przymierzać je na swoim „modelu” oraz głosować na najciekawsze kolekcje. Wybrane ubrania będzie można potem kupić w V-galerii handlowej Złote Bobasy i nosić je w Wirtualu. Osoby zainteresowane realnymi projektami również będą mogły je nabyć - na stronie portalu Szafa.pl. Przewidziane są również konkursy na najlepsze komentarze do artykułów, na najlepiej ubranego awatara, a także najlepszy pokaz mody.

Nabór dla projektantów trwa do 20 listopada. Jeśli projektujecie ubrania, macie ochotę się wypromować i chcecie wziąć udział w Virtual Fashion Week, wystarczy wysłać na adres biuro@grzenda.pl swoje zgłoszenie; zawierające imię i nazwisko, nazwę (pod którą chcielibyście zaistnieć w VFW), krótki opis siebie i projektów, logo oraz link do strony internetowej, gdzie można znaleźć wasze projekty. W temacie e-maila należy wpisać „"VFW-projektant”. Strona internetowa, na której możecie znaleźć więcej szczegółów, będzie na bieżąco aktualizowana.

Kamila

2009-11-01T00:00:00.004+01:00

To już w sumie trzecie nasze spotkanie. Wcześniej widziałyśmy się na CFA 2008 oraz na swapie w Mish Mashu. Tutaj więcej o niej.

Dilemmas Magazine & Street Fashion in Krakow

2009-10-29T16:49:00.004+01:00

Czyli wynik kolaboracji krakowsko-warszawskiej. Zdjęcia znajdziecie na stronie 84, w najnowszym numerze Dilemmasa, którego premiera odbyła się równo dwie godziny temu. Ukażą się również tutaj.
Za współpracę dziękuję też Ewelinie Łach, która przez kilka dni była moją dodatkową parą oczu. :-)

Basia

2009-10-28T23:21:00.006+01:00

Spotkana na sobotnim swapie w Por Fiesta Club. Tutaj krótka relacja z imprezy w Radio Eska.

Fot. Alicja Zielasko

Robert

2009-10-24T20:51:00.002+02:00

Marcin

2009-10-23T15:33:00.004+02:00

Oryginalnie z Gdyni, spotkany w Galerii Krakowskiej, na dzień przed koncertem Archive, na który się wybrał. Zawodowo pracownik gdyńskiej prokuratury, prywatnie miłośnik wszystkiego, co staroświeckie. Jak napisał, uwielbia jazdę pociągiem, kawę w kawiarni na rogu, stare hotele, neony migające za oknem, mieszkania z wysokimi oknami, wiekowe pocztówki, filmy z lat 50., jazz oraz fotografuje... stare kina (w wolnym czasie podróżuje po Polsce w poszukiwaniu takich, działających, bądź już zamkniętych). Kocha Kraków za pełną akceptację i wolność. Tutaj znajdziecie nieco więcej na temat jego stylu.

Malwina

2009-10-17T14:11:00.003+02:00

Jak wyszło w rozmowie, jedna z krakowskich szafiarek. Tutaj przeczytacie nieco więcej o niej i jej stylu.

Antoine

2009-10-14T21:06:00.003+02:00

Ola

2009-10-14T20:49:00.002+02:00

Tomek

2009-10-14T20:28:00.004+02:00

Tak niedługo trwała złota polska jesień.. :-)
Warto to upamiętnić. Poznajcie Tomka, przyłapanego podczas spaceru po Plantach.

Kasia

2009-10-09T16:53:00.004+02:00

Jacek

2009-10-07T20:58:00.005+02:00

Pan Adam z poprzedniego posta był w dziejach bloga chyba najstarszą złapaną osobą. Z Jackiem pobiłam za to rekord w długości spotkania - trwało może 10 sekund. Jacek studiuje aktorstwo i spieszył się akurat na zajęcia. Od razu widać, że nastał październik i studenci wrócili (albo przybyli) do Krakowa. Złapałam dziś 5 osób. Poniżej jedna z nich.

p. Adam

2009-10-05T17:57:00.004+02:00

Karol

2009-10-02T11:12:00.003+02:00

Silke

2009-09-30T16:41:00.001+02:00

Iza

2009-09-29T17:25:00.002+02:00

M(ów)ish i mash

2009-09-20T00:03:00.005+02:00

Bo na piątkowym swapie, który zapowiadałam poniżej, można było znaleźć dosłownie wszystko, tylko trzeba było się naszukać, jak w każdym szanującym się ciucholandzie. ;-) Swój "towar" wystawiali i zachwalali tacy młodzi projektanci jak Misbehave (świetne bluzy z matrioszką oraz YSL i Chanel - oczywiście prosto z paryskich butików), Wojtek Haratyk, czy Alexis and Pony. Sporo miejsca zajął też "sklep" Mulholland Drive, pierwszy krakowski Vintage Shop, którego otwarcie już niedługo - jak zdradziła jedna z właścicielek, lokal będzie mieścić się na ul. św. Katarzyny, na krakowskim Kazimierzu. W tym momencie trwają tam prace remontowe :-)
Indywidualnych "wystawców" również było sporo, frekwencja mile zaskoczyła organizatorów. Impreza "OMG, It's Yard Sale" ma odbywać się cyklicznie. Wklejam kilka zdjęć z imprezy - z góry przepraszam za jakość. Niektóre osoby możecie rozpoznać, bo gościły u mnie na blogu: chodzi o Apolonię i o Kamilę (tutaj w "Balmainowej" kurtce). Spotkałam się też i zamieniłam wreszcie kilka słów ze Styledigger.
Po raz kolejny potwierdza się teoria i utarty banał, że Kraków jest mały. :-)
Mam jedno, a może i dwa małe "ale": wiem, że trudno tego uniknąć, ale wszystkie ciuchy, jakie ze sobą przyniosłam, przesiąkły dymem z papierosów, a w najbardziej oddalonej sali światło było gorzej niż kiepskie. Może przy okazji też (trzecie "ale") dałoby się załatwić do następnego razu jakiś kawałek, albo najlepiej kilka kawałków lustra?
Fakt, że wypadło mi szkło od okularów pomijam, bo to już nie wina organizatorów - staram się być sprawiedliwa. ;-) No i, nie wiem, o co chodzi, ale nikt nie tańczył...
Zostałabym chętnie dłużej, ale byłam już strasznie zmęczona. Było bez zadęcia, fajnie.

Przynieś, sprzedaj, baw się!

2009-09-17T18:07:00.004+02:00

Ciągle kupujesz nowe ubrania, mimo że potem ich nie nosisz? A może chcesz zmienić swój styl, kupić w końcu coś odważnego, lub szukasz ubrań na sezon jesień / zima? Już niedługo nadarzy się okazja, by zwolnić w szafie trochę miejsca. Po czym oczywiście zapełnić je na nowo. :-)))

Już 18 września o 20.00, w klubie Mish Mash przy ul. Mostowej 2 odbędzie się impreza pod hasłem „OMG, It’s Yard Sale”, łącząca wydarzenie muzyczne z wyprzedażą ubrań.
- Pomysł wziął się z potrzeby i próby przekonania ludzi do mieszania odzieży używanej z nową. Mamy dużo młodych projektantów, którzy szyją do tak zwanej szuflady lub na konkursy. Nie wychodzą ze swoimi projektami do ludzi, a jeśli już, to stają się na tyle znani, że przeciętnego człowieka na ich modę po prostu nie stać. – tłumaczy Kasia Borelowska, jedna z organizatorek przedsięwzięcia.
– Za stronę muzyczną odpowiada Patryk Chilewicz, były rezydent warszawskiego Saturatora. Na imprezie zagra wrocławski kolektyw Slam Dunk. Chcemy pokazać, ze moda nie musi być droga, nie musi się kończyć na sklepach sieciówkowych. Na imprezie pojawią się tacy projektanci, jak Wojtek Haratyk, Alexis and Pony, Misbehave oraz Katarzyna Habrych.
Zasady są proste – wszystkie osoby zainteresowane sprzedażą powinny zgłosić się na adres k.borelowska@gmail.com , wpisując swoje imię lub nick, określając przy tym, ile będą potrzebować stołów. Ubrania można będzie zarówno sprzedawać, jak i wymieniać, goście imprezy określają się w tej kwestii sami. Podczas imprezy będzie możliwość bezpiecznego przechowania zakupów – tak, by uczestnicy mogli zrobić także użytek z parkietu i baru.
Organizatorzy zapraszają wszystkich tych, którzy lubią eksperymenty z modą i mają żyłkę handlowca.

Charlotte

2009-09-12T08:42:00.005+02:00

Charlotte pochodzi z Burkina Faso, przyjechała na wakacje do Polski. Na co dzień studiuje kinematografię, zajmuje się też projektowaniem ubrań - zainspirowana polskim folklorem, ma w planach stworzenie kolekcji łączącej Afrykę z Polską. Na zdjęciu ma na sobie sukienkę własnego projektu.

Zdjęcie od Gracji

2009-09-12T08:28:00.004+02:00

Zdjęcie przysłała drogą @ Gracja ze Śląska, która była przez kilka dni na wakacjach w Krakowie. Z przyjemnością publikuję. I serdecznie dziękuję za pamięć o moim blogu nawet w takich okolicznościach! :-) Dziewczyny są niestety bezimienne, bo autorka fotografia zapomniała zapytać o imiona.

Trzy warszawianki

2009-09-06T17:32:00.005+02:00

Naszyjnik: DIY (filc + sznur do zasłon + guziki). Zachęca do kreatywności.

Englishmen in Krakow

2009-09-03T21:17:00.007+02:00

Jakie macie pierwsze skojarzenia z Anglikami w Krakowie? Tanie piwo? Opuszczanie na Rynku Głównym spodni do połowy? Wieczory kawalerskie? Prymitywne wrzaski dobiegające z ogródków kawiarnianych?
Myślę, że oni są dowodem na to, że nie warto patrzeć na mieszkańców Wysp Brytyjskich stereotypowo ;-) Niestety nie dane mi było poznać ich imion, a na e-maile nie odpisali.

P.S. Sfotografowałam ich podczas spotkania z połową ekipy krośnieńskiego bloga SF. Podczas spaceru wymieniliśmy poglądy i porównaliśmy ulice Krakowa z Krosnem - zdaniem Cirqa (Kamila) nie ma porównania, wyjechał Krakowem zachwycony. Inna sprawa, że Kamil łapie osoby skrajnie różne od "moich" i to, co zachwyca czy ciekawi jego; na mnie lub innych mieszkańcach Krakowa nie robi już większego wrażenia ;-) Relacja ze spotkania pojawi się niebawem na ich krośnieńskim blogu SF.